BIOGRAFIE

CAS ENKLAAR

Den Helder, 22 april 1943

Toneelschool Amsterdam, eindexamen in 1968

1968-1970 Toneelgroep Centrum

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1970-1985

 



 

Cas is na zijn vertrek bij Het Werkteater in talloze toneel- en televisieproducties te zien geweest. Hij speelde onder andere bij Baal, Toneelgroep Amsterdam en Carrousel en was betrokken bij een groot aantal Toneelschuur-producties. Bij Carrousel werkte hij vaak samen met regisseur Matin van Veldhuizen en was hij te zien in Het portret van Dorian Gray (1995), Tramlijn begeerte (1997) en Hedda Gabler (1998). Vanaf 1992 maakte hij samen met actrice Els Ingeborg Smits drie voorstellingen als het duo Bas en Elze. Cas maakte al vanaf begin jaren tachtig deel uit van de vaste ploeg van regisseur Theo van Gogh, met wie hij producties als Een dagje naar het strand, Terug naar Oegstgeest, Loos, Vals Licht, In het belang van de staat en Medea maakte. Hij was verder onder meer te zien in de films Flodder, De Bunker, Lang leve de Koningin, Abeltje, AmenesiA, Het woeden der gehele wereld, De vliegende Hollander, Masterclass en Oorlogsrust en in de tv-programma's Loenatik, Pleidooi, Koefnoen en De dikke man. Ook is Cas regelmatig te zien in vrije producties zoals Wilhelmina, Je maintiendrai (1998, Mette Bouhuis) en meer recentelijk in de Kleine Zielen (2012, Ger Thijs).

In 2006 nam Cas na het overlijden van Joop Admiraal diens rol over in de herneming van het stuk Uit Liefde.

Over Het Werkteater heeft Cas het boekje Brieven en foto's: Het Werkteater 1980-1985 geschreven en de solovoorstelling Kattengat 10 (Festival aan de Werf, 1996) gemaakt. In 2008 maakte hij zijn boek Huizen en Herinneringen. Een zoektocht door meer dan 40 jaar Amsterdam, waarin foto's gecombineerd worden met zijn ervaringen op die plekken. Aan de hand van honderden foto’s van huizen, theaters, de melkboer, een stadspark, de Febo-snackbar, badhuis en sauna, de homoseksuele ontmoetingsplaats in de kelder van het Odeon Theater, cafés en buurtbioscopen schetst hij een beeld van zijn leven, vriendschappen en liefdes. Een selectie hier van is door Uitgeverij Prometheus uitgegeven.

In 2014 speelde Cas in de voorstelling van het Zuidelijk Toneel Julius Caesar onder regie van Mirjam Koen.

 

FRANK GROOTHOF

Amsterdam, 14 februari 1947

 

1967-1971 Amsterdams Conservatorium, opera en zang

1972 musical Godspell

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1974-1986

 

 

 

 

 

In 1988 maakte Frank samen met René Groothof voor de VPRO de televisieserie Broertjes. Ook richtten zij, in eerste instantie samen, Stichting Vrije Val op. Daarmee heeft Frank in de loop der jaren een groot aantal opera's en muziekvoorstellingen gebracht, in zijn speciale bewerkingen voor jonge toeschouwers, zoals de Mozart-opera's De toverfluit (1992) en Don Giovanni (1996), en De thuiskomst van Odysseus (1994) van Monteverdi, maar ook bijv. de voorstellingen Gilgamesh en Porgy & Bess. Naast zijn werk voor Stichting Vrije Val is Frank Groothof regelmatig op televisie te zien in de kinderprogramma's Sesamstraat en Het Klokhuis. Frank maakte voor het van Gogh Museum een kinderboek over Vincent van Gogh en bracht veel van zijn werk uit als bijzonder kinderboek en/of CD.

Frank ontving meerdere nominaties en prijzen voor zijn werk, o.a. 1993 Nominatie Emmy Award in de categorie ‘Performing Arts’ voor zijn ‘Idomeneo’ tv-film en de Zilveren Krekel in de categorie ‘meest indrukwekkende productie 2012’ voor ‘Kees de Jongen, de rockopera’ die hij samen met de popband De Kift maakte. In datzelfde jaar werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Hij speelde zijn Engelstalige versie van Vincent van Gogh, een leven in schilderijen o.a. ook in Canada (2012) en Moskou (2013).

Naast René Groothof zijn ook Rense Royaards en Shireen Strooker als regisseur bij de producties van Frank betrokken geweest.

Seizoen 2015-2016 zijn van Frank onder andere de voorstellingen Jazzbabar, Ridder Florian en een Peter en de Wolf (met Klezmer muziek) in de Nederlandse theaters te zien.

www.frankgroothof.nl

 

GERARD THOOLEN

Oss, 14 februari 1943 - Amsterdam, 12 oktober 1996

 

Kweekschool in Breda

Na toelatingsexamen afgewezen voor de Toneelschool in Maastricht

1966-1969 Mimegezelschap Kruimels

1968-1969 Theater Terzijde

1969-1970 Gezelschap Will Spoor (mimetheater)

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1970-1980

 

Gerard Thoolen speelde tot zijn dood in 1996 in talloze theatervoorstellingen en films. Hij vervulde hij bij het Zuidelijk Toneel een gastrol in Het begeren onder de olmen (1992), regisseerde een aantal voorstellingen bij de Theatergroep de Gebroeders Flint, waaronder Johnny I hardly knew you, een solovoorstelling van Fran Waller Zeper (1989) en Alleen in mijn gedichten kan ik wonen (1990). In 1992 maakte hij zijn eigen voorstelling De verruilde waaiers. Enkele van de speelfilms waarin Gerard te zien was zijn onder andere De smaak van water van Orlow Seunke(1982), Het bittere kruid van Kees van Oostrum (1985), De ijssalon van Dimitri Frenkel Frank (1985), Van Geluk Gesproken (1987) en De zondagsjongen (1991) van Pieter Verhoef en De vliegende Hollander van Jos Stelling (1995). In 1996 speelde hij in de tv serie De eenzame oorlog van Koos Tak onder regie van Theo van Gogh. Hij speelde niet alleen in Nederlandse films, maar ook in films van de Britse regisseur Peter Greenaway, A zed and two noughts (1985) en Prospero's Books (1991). In 1989 speelde hij de rol van kolonel Viljoen in de Amerikaanse film A dry white season van regisseur Euzhan Palcy met onder anderen Marlon Brando.

Gerard won in 1984 twee gouden kalveren, voor zijn rollen in De mannetjesmaker van Hans Hylkema en De illusionist van Jos Stelling.

In 1980 speelde Gerard samen met Marja Kok in de speelfilm Het Teken Van Het Beest van Pieter Verhoef. Hij was met Olga Zuiderhoek in het theater te zien in Tenessee Williams' Een vreemde liefde (1990) Samen met Marja Kok bedacht en regisseerde hij in 1991 de succesvolle Parade-voorstelling Bingo!, die in de jaren daarop een aantal keren hernomen werd. Gerard overleed na ziekte in 1996. Bij zijn begrafenis op Zorgvlied droegen vroegere collega's van Het Werkteater zijn kist.

Pieter Verhoef maakte, met medewerking van tal van collega's, vrienden en familieleden van Gerard Thoolen een documentaire over hem, Alles komt ergens van.

 

Een kort interview met Gerard over De Smaak van Water en zijn werk bij het Werkteater is te beluisteren in het programma De Speeldoos van de VARA uit 1982.

 

HANS MAN IN 'T VELD
Vlaardingen, 27 september 1945

1969 Oprichting van de Toneelschuur in Haarlem samen met Jan van Galen

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1970-1986

 

 

In 1985 werd Hans directeur van de Nes Theaters (Brakke Grond en Frascati) in Amsterdam en was hij verantwoordelijk voor de Vlaamse Golf.

Van 1990  tot 1995 was hij intendant van Kampnagel Internationale Kultur Fabrik in Hamburg, Duitsland, een groot theatercomplex met een internationale programmering, dans- en theaterproductie en een eigen theatergezelschap voor jongeren. Van 1994 tot 2004 was hij artistiek leider van de Regie-opleiding van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten en van 2000 tot 2004 tevens adjunct van de Amsterdamse Toneelschool. Van 2004 tot 2008 was Hans artistiek leider van Tryater in Leeuwarden. Ook was hij samen met Jeroen v.d. Berg o.a. artistiek leider van het Atelier Oerol. Als freelancer speelde hij o.a. in Medea bij het NNT (regie Ola Mafaalani), maakte en speelde hij meerdere producties bij Toneelgroep Dakar, samen met Guido Kleene o.a. Zoals de amoebe naar het licht staart (1999) en Paters in Congo (2001). In 2014 speelde hij, ook o.a. samen met Guido Kleene in de voorstelling Zomertijd. Hans regisseerde o.a. bij DNA (Sabri Saad el Hamus en Steve Hoo), Mimegroep Bambi en bij Toneelgroep Goed Gezelschap (Klemens Patijn en Maurits van den Berg). Daarnaast speelde hij in een aantal films (o.a. Bride Flight) en een korte Franse film (Sous la Neige, regie Aurelian Heraud).

Samen met Shireen Strooker speelde hij in de voorstelling Kniel met je goeie been van Art&Pro, 1998

 

Hans is docent op de Amsterdamse Toneelschool/Kleinkunstacademie en gastdocent/regisseur o.a. bij Toneelacademie Maastricht, de Theatertroep, de Noorderlingen en een alternatieve toneelschool in Caïro.

Op de Parade 2015 spelen ATKA studenten Hallo Zomergast, dat onder leiding van Hans tot stand komt. In oktober 2015 gaat Sugar Daddy met Jonata Taal van De Nachtdieren in première, waarvan Hans de eindregie doet, tevens begeleidt hij een voorstelling van De Theatertroep, Hoe echt is echt echt, waaraan door een schrijverscollectief (met Judith Hertzberg) geschreven wordt op basis van improvisaties, première januari 2016.

 

HELMERT WOUDENBERG

Elspe (D.), 15 februari 1945

Toneelschool Amsterdam, eindexamen in 1968

1968-1970 Toneelgroep Centrum

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1970-1982

 

Helmert was na zijn vertrek bij Het Werkteater een seizoen verbonden aan Baal en werd vervolgens artistiek leider van Toneelgroep Theater in Arnhem. Hij heeft meermaals als regisseur of speler bij Theatergroep Carver gewerkt. Hij is werkzaam geweest als regisseur, acteur, schrijver van toneelteksten en docent.

Tot op heden heeft Helmert dertien solo-voostellingen geschreven en die ook zelf gespeeld: Zwarte Kunst, Een Avondje Thuis, Milarepa-trilogie (Jeugdjaren, De Torenbouwer, De dood van Milarepa), De Hel, De Hemel, Jezus, De zonen van Jacob, Fortuyn, Waterman, Übermensch en nu als meest recente God Vergeeft. In 2014 speelde Helmert in de voorstelling Mansholt onder regie van Jeroen van den Berg en momenteel is hij te zien in de voorstelling Kuyper & Wilhelmina.

Hij speelde in verschillende films (Blue Movie, Frank en Eva, Max Havelaar, Dokter Vlimmen) en was op tv o.a. te zien in Flikken Maastricht en Matterhorn.

Hij speelde met Olga Zuiderhoek in Een uur in de wind (van Adriaan van Dis, 1989) en met haar en Peter Faber, onder regie van de schrijver, in Over de Grens van Lodewijk de Boer. Helmert werkte als regisseur van de voorstelling De verbouwing (Carver,1998) samen met René Groothof en maakte en speelde samen met Marja Kok en Shireen Strooker in 2000 de voorstelling Maarten en Nicolien, naar een boek van J.J.Voskuil. Hij is ook met Marja Kok te zien in de speelfilm Polleke van Ineke Houtman.

Hij heeft talrijke toneelstukken geschreven, waaronder: De Jodenverraadsters, Oscar en Eva, Hannie Schaft, De Olifant en de Duif en De Sultan en de Jood.

Helmert heeft een eigen acteermethode ontwikkeld waarin hij les geeft en die door hem is vastgelegd in het boek Vuur, water, lucht en aarde: een handleiding voor acteren (1999, ISBN 9064035091)

Zomer 2015 is Helmert nog op diverse lokaties te zien in Mansholt, seizoen 2015-2016 speelt Helmert o.a. de solovoorstellingen Diep verscholen in het Woud (Première op de Parade 2015) en Landverrader.

www.helmertwoudenberg.nl

zie hier zijn actuele speellijst

 

HERMAN VINCK

Aalst (B.), 7 juni 1935

1950-1957 Opleiding tot kunstschilder-beeldhouwer

aan het Hoger Instituut Schone Kunsten St. Lukas te Brussel

1955-1958 Toneelschool Brussel (Koninklijk Conservatorium)

1958-1962 Koninklijke Vlaamsche Schouwburg Brussel

1962-1965 Nieuwe Komedie

1965-1968 Ensemble Amsterdam

1968-1970 Toneelgroep Globe

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1970-1988

 

 

 

Herman Vinck was, ook nadat de subsidie aan het Werkteater stopte, eerst nog betrokken bij de nieuwe groep mensen die door ging onder de naam Het Werkteater. Vanaf 1991 woonde en werkte hij in Duitsland waar hij op basis van improvisaties voorstellingen over herkenbare, relevante onderwerpen maakte, voor volwassenen, jongeren en kinderen. Bij het Grips Theater in Berlijn realiseerde hij onder andere Heimat 105 (1992), Kloss im Hals (een collagevoorstelling over eet-stoornissen, 1993), Vorsicht Grenze! (1998) en samen met Eva Blum de voorstellingen Schlag auf Schlag (voor jongeren) en Auf der Kippe (voor kinderen vanaf 8 jaar). Ook regisseerde hij de voorstelling Die Prinzessin in der Schublade (Theater Potzblitz, 2001). Later regisseerde hij regelmatig bij het grootste jeugdmuziektheater gezelschap van Duitsland, ATZE Musiktheater, in Berlijn.

 

Herman was te zien in diverse TV producties en in de speelfilms Pietje Bell 1 en 2.

Momenteel woont Herman Vinck in Frankrijk.

 

JAN JORIS LAMERS
Amsterdam, 25 maart 1942

1960-1961 Toneelschool Amsterdam, acteursopleiding

1961-1962 Een jaar lezen in Spanje

1962-1966 Tekenen en schilderen aan de Rijksacademie

daarna een aantal zeer uit- eenlopende werkzaamheden, van Bijenkorf-etalages tot amateur-regies

Toneelschool Amsterdam, regieopleiding, eindexamen in 1969

1969 initiatiefnemer van het Werkteater

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1970-1971

 

Jan Joris richtte in 1972 samen met anderen Het Onafhankelijk Toneel op in Rotterdam en in 1981 Maatschappij Discordia. Ook stichtte hij in 1992 de Belgisch Nederlandsche Repertoirevereeniging de Vere en in 2006 het coöperatieve Dertien Rijen.

Hij ontwierp daarnaast ook de decors en de belichting voor oa. Anne Teresa de Keersmaeker en Rosas.

In 2009 ontving hij de Wijnberg ScenografiePrijs voor zijn hele (scenografisch) oeuvre. De jury noemde Lamers’ inzichten en opvattingen als een grote, bepalende impuls voor het hele Nederlandse toneel.

Een vijf uur durend interview van Ischa Meijer uit 1987 met Jan Joris is hier te beluisteren.

 

Jan Joris Lamers maakt nog steeds deel uit van het gezelschap Maatschappij Discordia.

 

www.discordia.nl

DARIA MOHR

Wassenaar, 10 juni 1946

Toneelschool Amsterdam, eindexamen 1968

1968-1970 Haagse Comedie

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1970-1988

 

 

 

 

 

Na haar vertrek bij Het Werkteater speelde Daria een aantal gastrollen, onder andere in de Balie-produktie Schuldig Geboren (1988) en bij het RO Theater in Andorra (1993). Vanaf 1988 kwamen een aantal tweetalige produkties uit in de Nederlandse gebarentaal en in gesproken Nederlands, die Daria samen met Ruud Jansen tot stand bracht. Voor de VPRO was dat de serie 'De Gebarenwinkel', op de zondagochtend uitgezonden in 1989-1990, voor de IKON 'De gebarenmakers' (over de niet-sprekende Trappisten in het klooster van Zundert) en voor algemeen gebruik een serie kinderboeken 'Alle hens aan dek", voorgelezen in Gebarentaal en in het gesproken Nederlands . Op het toneel van Klein Carré werd de theatervoorstelling King Kong met groot succes vertoond. De samenwerking met Ruud Janssen is geeindigd maar De Gebarenwinkel in Den Haag is nog actief. Zie ook www.vitaaldenhaag.org

Daria maakte samen met Yolande Bertsch in 2000, op verzoek van de Schouwburg in Utrecht, de voorstelling 'Eeuwgenoten'. Op het Landelijk Festival Amateurtheater in Amsterdam werd hiervoor de TOP Theaterprijs toegekend.

In 2000 kreeg Daria de diagnose Multiple Sclerose. Zij is direct een nieuwe weg ingeslagen en heeft zich omgeschoold tot mediator. Ze doet bij voorkeur omgangsregelingen voor kinderen en hun meestal gescheiden en ruziemakende ouders. Het bleek een zeer ongebruikelijke maar goede combinatie te zijn met regisseren en improviseren.

 

Nu is ze vooral en intensief bezig om, samen met haar zusje Marianne Elshout-Mohr, op basis van veel prachtig materiaal een deel van haar kleurrijke familieverleden op schrift te zetten. Er zijn al diverse publikaties verschenen, o.a. in het Historisch Nieuwsblad en het Tijdschrift voor Slavische Literatuur.  Zie bijvoorbeeld deze link naar het historisch nieuwsblad.

 

MARJA KOK

Rotterdam, 29 juni 1944

Toneelschool Amsterdam, eindexamen in 1965

1965-1970 Toneelgroep Centrum

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1970-1984

 

 

 

 

 

 

Marja is altijd blijven werken, als actrice, scenarioschrijfster en regisseur. Ze maakte met haar Vereniging Videodrama meerdere films, waaronder de speelfim Zwerfsters (een portret en tevens de laatste (glans)rol van actrice Loudi Nijhoff, 1990), de documentaire Mevrouw, is u van de hemel? (over woon-werkcentrum de Werf voor geestelijk gehandicapten in Amsterdam-Noord, 1994) en in 1996 Mi Wanboi. Ze regisseerde voorstellingen bij de Jeugdtheatergroep O'Mamarée, De Gebroeders Flint en Pieter Tiddens.

Als actrice was Marja o.a. te zien in de TV-series Hertekamp, Waltz, Levenslied en Dokter Tinus.

In 1981 won ze een Gouden Kalf voor haar rol van Aaltje in Het teken van het beest van Pieter Verhoef.

In 1988 speelde Marja, naast Joop Admiraal, een hoofdrol in de door Heddy Honigman geregisseerde speelfilm Hersenschimmen. Samen met Gerard Thoolen bedacht en regisseerde zij in 1991 de succesvolle Parade-voorstelling Bingo!, die in de jaren daarop een aantal keren hernomen werd.

Samen met Shireen Strooker maakte en speelde zij in 1997 Met Mar en Sien naar 2010, een speelse opvolger van de Werkteater-voorstelling Mar en Sien op Kattengat 10 uit 1978. In 2003 speelde ze met Helmert Woudenberg in de speelfilm Polleke van Ineke Houtman. In januari 2000 ging de voorstelling Maarten en Nicolien in première, een project van Marja Kok, Helmert Woudenberg en Shireen Strooker, gebaseerd op dialogen uit J.J. Voskuils De Moeder van Nicolien. In 2009 speelde zij samen met Cas Enklaar in de voorstelling Amateurs van Rob de graaf en in 2013 samen met Peter Faber in de tv film Het Gouden Huwelijk HUMAN van Paul Ruven. In datzelfde jaar speelde ze met Rense Royaards op het Over het IJ festival de voorstelling Als haaien gegeten hebben, kun je met ze zwemmen.

In samenwerking met Paul Ruven werkte ze recentelijk met Shireen Strooker aan een derde deel van Mar en Sien, de film Mar & Sien - hebben een hele rondvaart gemaakt die op het Nederlands Film Festival 2014 in première ging.

In 2014 regisseerde ze de nieuwe voorstelling van Servaes Nelissen en Pieter Tiddens Het Nut van Tantes.

OLGA ZUIDERHOEK

Assen, 16 september 1946

 

eindexamen amsterdamse toneelschool 1970

1971 -1973 Instituut voor Nederlands Theater,

als actrice gewerkt met de schrijvers Jacoba van Velde, Henk Bernlef en Judith Herzberg

1974 Toneelgroep Baal

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1974-1982

 

Na Het Werkteater speelde Olga onder meer bij Orkater in Parking (1987) en Een goed hoofd (1991) en bij de De Mexicaanse Hond in Kaatje is verdronken  (1993). Ook daarna werd zij veel gevraagd  voor voorstellingen van Nederlandse schrijvers (Kees van Kooten, Adriaan van Dis, Jan Donkers, Paul Haenen en Frank Houtappels) Vaak schreven ze een stuk 'op' Olga. In Bellevue speelt Olga al jaren samen met Kees Prins de kerstvoorstelling Vrede op aard.

Onder regie van Alex van Warmerdam was ze ook te zien in de speelfims Abel (1988), De Noorderlingen (1992) en De jurk (1996). Andere films waarin ze speelde zijn onder meer Theo en Thea en het tenenkaasimperium, Van geluk gesproken, Minoes, Ja zuster nee zuster, HannahHannah en Tiramisu. Op tv speelde ze met Paul de Leeuw in Seth en Fiona en in series als We zijn weer thuis van Wim T. Schippers, Evelien (2006) Penoza (2010-2015) en De Man Met De Hamer (2013).

 

In 1986 won Olga 'het gouden hart van Rotterdam' met Danny en Roberta en in 2007 'de Publieksprijs' met Wie is er bang voor Virginia Woolf in regie van Gerardjan Rijnders. Olga werd genomineerd voor een gouden kalf voor haar rol van moeder in Abel en in 2012 won ze er een voor beste vrouwelijke bijrol in de speelfilm Süskind van Rudolf van de Berg.

Olga speelde met Peter Faber o.a. in Danny en Roberta (regie Lodewijk de Boer, 1986) en met hem in Over de grens (1988) samen met Helmert Woudenberg, met wie ze ook in Een uur in de wind (1989) speelde. In 1991 was ze samen met Gerard Thoolen op tv te zien in Tenessee William's Een Vreemde Liefde, en ook met hem, in 1996 in De eenzame oorlog van Koos Tak van Theo van Gogh. In 2000 werkte ze met Peter Faber in Bocht en bumpers en met Cas Enklaar in Neverland.In 2005 speelde Olga met Joop Admiraal in 'Uit Liefde' wiens rol na zijn overlijden werd overgenomen door Cas Enklaar.

 

In 2014 speelde Olga in Motregenvariaties van Robert Alberdingk Thijm en de rol van Wilhelmina in de musical Soldaat van Oranje.

In 2015 speelde Olga met Kees Hulst En André van Duin the Sunshine Boys van Neil Simon, regie Gijs de Lange. Op het Holland Festival 2015 gaat de opera De Koeien van Misha Mengelberg in première, waarmee ze in mei 2016 op tournee gaat. In december 2015 gaat Ik Kom Terug in première, een stuk op basis van het boek van Adriaan van Dis, waarin hij samen met Olga zal spelen.

Verder maakte Olga met Ingrid Harms een boek over natriumarm eten, Ongezouten Zuiderhoek, op smaak gebracht met tekeningen van Peter van Straaten (Nijgh & van Ditmar).

 

In 2012 maakte Netty van Hoorn documentaire Het nieuwe huis van Olga Zuiderhoek.

 

Zie hier een uitgebreide CV.

PETER FABER

Schwarzenbach (Duitsland), 9 oktober 1943

 

Schoenverkoper, bordenwasser, tekenaar, broodbezorger

'levensgymnasium'

Rol van Oberon in de Midzomernachtsdroom (Tuindorp-Oostzaan)

Mimeschool

Dansen met Koert Stuyf

Regies Studententoneel ism met Shireen Strooker

Clownsvoorstelling Spektakel P&A (ism Adriaan Adriaanse)

Docent theaterschool improvisatie en beweging

tot 1968 repetitor, choreograaf en speler bij Carrousel

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1970-1977

 

Peter heeft, ook na zijn vertrek bij Het Werkteater, aan een groot aantal speelfilms meegewerkt. Hij was onder andere te zien in Max Havelaar, Soldaat van Oranje (1977), Van de koele meren des doods (1982), Schatjes (1984), Ciske de Rat (1984), Mama is boos (1986), Mijn vader woont in Rio (1989) en Oeroeg (1993). Op televisie was Faber onder meer te zien in de Serie Duel in de diepte, Prettig geregeld! (1988-1991) Van Speyk en Levenslied (2012-2013)

Daarnaast bleef Peter actief in het theater. In de jaren tachtig maakte hij een aantal soloprogramma's. Hij speelde in de theatervoorstellingen Oleanna (1994) en Ja, ja de liefde (1998) en in de musicals De Jantjes, Peter Pan, en De Man van la Mancha. Peter gaf les op de Amsterdamse Theaterschool en de Frank Sanders Musical Academie.

Als acteur werd hij twee maal bekroond met de Louis d'Or,  voor zijn rol in Avondrood  en voor zijn rol als Max Midland in het stuk Het koekoeksnest.

Peter schreef columns, solovoorstellingen en kinderprogramma's.

In 2008 richtte hij de Peter Faber Stichting op, met als doel: 'Iedereen, ongeacht achterstand of beperking, de switch laten maken van Destructieve energie naar Creatieve energie.' Vanuit de stichting werkt hij nu met de politie samen aan het project Misdaadpreventie in de Dop voor achtste groepers, en met jongens in gevangenissen met Top600 (draaideur criminelen) aan project Hangen of Leven…Uit de bajes terwijl je er nog inzit.

 

Met Olga Zuiderhoek en Helmert Woudenberg speelde Peter in Over de grens (1988), en, ook met Olga Zuiderhoek, o.a. in Danny en Roberta (regie Lodewijk de Boer, 1986)  en Bocht en Bumpers (een stuk van Paul Haenen, 2000). Met Marja Kok speelde hij in 2012 in de TV film van Paul Ruven Duivelse dilemma's: Het Gouden Huwelijk.

 

Momenteel speelt hij in theaters en huiskamers de voorstellingen De Holenman, Dagboek van een Gek, Fabels van Dario Fo en de kindervoorstelling De Kampioen. Op de Parade 2015 is Peter te zien in de voorstelling Revival en maakt hij de show Hangen of Leven, De Strijdende Dichters.

 

www.peterfaber.nl

www.peterfaberstichting.nl

RENÉ GROOTHOF

Amsterdam, 19 juni 1949

 

Academie voor Kleinkunst, eindexamen 1973

1973-1979 mime- en jeugdtheatergroep Carrousel

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1980-1986

 

René richtte na vertrek bij het Werkteater in 1986 samen met zijn broer Frank de Stichting Vrije Val op. De muziektheaterproducties die ze samen maakten - met name opera's in een speciale bewerking voor een jeugdig publiek - werden vaak door René geregisseerd, of hij verleende regieadviezen. Ook maakten ze samen in 1988 voor de VPRO de televisieserie Broertjes. Hij was op het toneel onder andere te zien in Blauw uur (Zuidelijk Toneel, 1989), samen met Hakim Traïdia maakte hij de jeugdtheatervoorstelling De kapitein en de kannibaal (1996). Bij Theatergroep Carver speelde hij in De verbouwing en Café Lehmits (resp. 1998 en 2013). Later maakte en speelde hij o.a. het muziektheaterstuk Het Huis van de moskee van Kader Abdolah (2007, regie Aike Dirkzwager) en in 2009 De Tuinen van Herinnering naar de roman van Michel Quint. In seizoen 2013-2014 speelde René de voorstellingen Dali, of hoe word ik beroemd en Ik ben niet bang, waarvan de laatste genomineerd werd voor De Gouden Krekel.

 

Voor de televisieserie De man met de hoed (Rimco Haanstra, 1992), heeft René de muziek geschreven. Hij werkte veelvuldig met orkesten samen in jeugd- en educatieprojecten, zoals met het Noord Nederlands- en het Residentie Orkest. Met het Max Tak Orkest maakte hij 20000 mijlen onder zee (1998), De dromer (2002) en De reuzen krokodil, waar hij ook de muziek voor componeerde (2006).

Op televisie speelde René o.a. in de jeugdseries Max Laadvermogen en in De freules (Ineke Houtman 1990). Ook speelde hij de hoofdrol in de speelfilm De vliegende Hollander (Jos Stelling, 1995) en was hij te zien in Brammetje Baas (Anna van der Heide 2012).

 

In 2006 ontving hij de Gouden Krekel voor de jeugdvoorstelling Meneer Ibrahim en de bloemen van de Koran.

Seizoen 2015-2016 speelt René de voorstelling De Ring. De voorstelling Opa, waarom zijn er meer vragen dan antwoorden, waarin René samen met zijn dochter Lisa Groothof te zien is, speelt t/m december 2015.

 

www.renegroothof.nl

www.muziektheaterproducties.nl

RENSE ROYAARDS

Schoorl, 9 januari 1938

 

1964 eindexamen Toneelschool Studio Herman Teirlinck, Antwerpen

1964-1965 De Nieuwe Komedie, Erik Vos, den Haag.

1965-1970 workshops en regies aan het Studententoneel.

1966 opleiding televisieregie Studio Santbergen

1967 – 1970 Regie Literaire Ontmoetingen en Dramaproducties voor de Avro

 

1970-1984 lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater.

 

Na Het Werkteater was Rense als schrijver, regisseur en acteur betrokken bij uiteenlopende theaterproducties en was hij docent op de theaterscholen in Utrecht en Amsterdam. Hij werkte in Hamburg, Berlijn en Zürich en maakte reizen naar Midden- en Zuid-Amerika, waar hij workshops en improvisatie-trainingen gaf, theater op straat maakte en onderzoek deed.

In Mexico werkte hij o.a. samen met de Universiteit van Veracruz en op instigatie van de universiteit van Querétaro leidde hij geruime tijd een workshop op een net geopende school in een Otomí(indianen)gemeenschap.

 

Rense schreef onder andere het toneelstuk Chien Bizarre (1991), over Francisco de Miranda, Venezolaans vrijheidsstrijder, die naar Europa reisde om in de Franse Revolutie te dienen en naar Rusland om het bed met Catherina de Grote te delen en die tenslotte naar zijn vaderland terugkeerde om de bevrijding van Zuid Amerika aan te vangen.  Hij ensceneerde Chien Bizarre in Mérida (Venezolaanse universiteitsstad in de Andes) en een Nederlandse versie in de Balie in Amsterdam.

Rense schreef en regisseerde eveneens Prinses van Chichén Itzá, (1993)  een toneelstuk over de ongelukkige Belgische prinses, die tot Keizerin van Mexico werd gebombardeerd en t wee jaar later waanzinnig naar Brussel terugkeerde. In 1998 volgde Juana, over de Mexicaanse dichteres Sor Juana Inés de la Cruz, die om haar schrijverschap en zelfstandigheid als vrouw te waarborgen in het klooster ging maar op het toppunt van haar roem door de Kerk het zwijgen werd opgelegd.

Daarnaast regisseerde hij voorstellingen van Karina Holla en Ingrid Kuijpers(o.a. Solo/Duo) en was hij in 1998 mede-oprichter van theatergroep Golden Palace. Bij deze groep speelde hij o.a. in Mannenschool, Feest, Snowbirds, Remboe Village.

 

Van tijd tot tijd kwam Rense zijn Werkteatercollega’s in het veld tegen. Zo speelde hij in Merg van Judith Herzberg onder regie van Jan Joris Lamers (1986), regisseerde hij Frank Groothof in de Mozart-opera Idomeneo (1990) en speelde samen met Marja Kok op het Over het IJ festival in  Als haaien gegeten hebben, kun je met ze zwemmen (2013).

Over zijn reizen schreef hij artikelen voor o.a. de Volkskrant, De Groene, NRC/Handelsblad, Revista Latina, Vrij Nederland en Hollands Maandblad.

In boekvorm verscheen Van wie komen jullie van God of van de duivel? (1982) dat ook in het Spaans werd vertaald. Voorts Drama in Mexico(1987), in het Engels vertaald als Mexican Drama,  De generale: repetitie voor een revolutie(1991) over het leven van Francisco de Miranda en De Kleedkamer van Moctezuma (1996).

 

Momenteel is Rense bezig een driehonderdtal Franse handschriften, brieven, documenten (daterend van 1620 tot 1850) die hij in een nalatenschap vond, te ontcijferen. Het betreft het archief van een gegoede familie uit de buurt van Cahors. Welk drama of welke romance deze zoektocht zal opleveren, is vooralsnog een verrassing.

 

SHIREEN STROOKER

's-Gravenhage, 22 juli 1935

Toneelschool Amsterdam, eindexamen 1957

1957-1959 Nederlandse Comedie

1959-1962 Ensemble

1962-1964 Toneelgroep Theater

1965-1966 Nederlands Kamertoneel Antwerpen

1966-1968 Nieuwe Komedie

1968-1969 Toneelgroep Centrum

1969-1970 Studio

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1970-1985

 

Shireen Strooker richtte na Het Werkteater een eigen gezelschap op, Stichting Strooker, waarmee ze tot 1995 vooral kleinschalige producties maakte, zoals Ondine (1988) en De Vortex (1991). Daarnaast regisseerde ze als gast, o.a. bij Het Nationale Toneel de voorstellingen Alkestis (1988), Shirley Valentine (met Anne-Wil Blankers, 1988, ook verfilmd, NCRV) en De meiden (1990). Bij van den Endeproducties regisseerde zij Hoog tijd (met Mary Dresselhuys en Johnny Kraaykamp,1991) en Puzzels (1992). Bij theater Cosmic Hallo met God (1996). Voor de televisie regisseerde zij Daar ben ik weer (2003) en In den beginne (2004) van Bram Vermeulen (RVU).

Als actrice werkte zij o.a. met Mijke de Jong, ze was Omadepoma in de jeugd-televisieserie “Ik ben Willem” (2002/2009) en ze speelde in haar film ‘Tussenstand’ (2007). In 2010 speelde zij in het toneelstuk ‘Mightysociety 7’ van Eric de Vroedt.

Shireen heeft regelmatig projekten begeleid van studenten van de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie.

Met Marja Kok maakte ze de voorstelling Met Mar en Sien naar 2010 (1997); samen met René Groothof regisseerde ze Frank Groothof in Carlos en de uilespiegel (1999) bij Stichting Vrije Val, waar ze ook de regie deed van Gilgamesh en Vincent van Gogh, een leven in schilderijen. Ze speelde met Marja Kok en Helmert Woudenberg in de voorstelling Maarten en Nicolien, gebaseerd op dialogen uit J.J. Voskuils De Moeder van Nicolien (2000).

Toen in 2011 de ziekte van Alzheimer bij Shireen geconstateerd werd zei ze tegen Marja Kok: 'We moeten er iets mee doen. Iedereen krijgt het. Bij het Werkteater hadden we er een project over gemaakt.' Het duurde een tijd voordat het duidelijk werd welke vorm dat kon krijgen. In 2013 filmden ze, in samenwerking met Paul Ruven, een derde Mar & Sien project. Deze film ging in september 2014 onder de titel Mar & Sien - hebben een hele rondvaart gemaakt in première op het Nederlands Filmfestival in Utrecht.

Momenteel leidt Shireen in verband met haar ouderdom een teruggetrokken bestaan. Zij heeft zich altijd als grootste pleitbezorger ingezet voor de Auteursvereniging van het Werkteater om met name de films beschikbaar te houden voor publiek en realiseerde eerder (resp. in samenwerking met de VPRO en de VARA) uitgaven hiervan op VHS en op DVD.

In opdracht van het Theater Instituut Nederland schreef Rob van Zalm in 2000 het boek Shireen Strooker - Theatermaker. Het boek is ook nog te bestellen via R.G.C.vanderZalm@uva.nl

Over haar jeugd vertelt zij in Sporen, het ouderlijk huis van Ad Zonneveld, KRO, 1994

YOLANDE BERTSCH

Garoet (Indonesië), 22 april 1942

Toneelschool Amsterdam, eindexamen in 1964

1964-1967 Toneelgroep Centrum

1966-1967  studie aan Ecole Mime Corporelle van Etienne Decroux, Parijs.

1967-1968 Stage bij het Laboratoriumtheater van Jerzy Grotowski te Wroclaw, Polen

1968-1969 Als trainer en regisseur verbonden aan de Beursschouwburg te Brussel.

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1970-1988

 

Yolande was, ook nadat de subsidie aan het Werkteater stopte, nog enige tijd betrokken bij de nieuwe groep mensen die door ging onder de naam Het Werkteater.

Zij deed gastregies, onder andere bij Teneeter en Artemis, van producties die gemaakt werden in samenwerking met makers, acteurs en schrijvers, zoals Laios, Polyneikes, Heavens Doors, Nagelaten werk en An

Als actrice was ze te zien in eigen producties en bij het Onafhankelijk Toneel.

 

Vanaf 1982 tot 2013 werkte Yolande ook als gastdocent, bij DNA Amsterdam, Toneelacademie Maastricht, Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten en de Hogeschool voor de Kunst Utrecht. Zij ontwikkelde ook speciale cursussen improvisatie en tekstinterpretatie voor zangers. Deze maakten gedurende vele jaren deel uit van internationale masterclasses: ‘Acting for Singers’ die werden gegeven aan de Jekerstudio te Maastricht. Ook gaf Yolande gastlessen aan de operaklas van het Conservatorium te Amsterdam en werkt ze als coach van zangers.

 

Samen met Daria Mohr initieerde en realiseerde ze in 2000 in Utrecht de productie Eeuwgenoten, een bundeling van persoonlijke verhalen, herinneringen en verwachtingen van elf vrouwen. Deze voorstelling ontving op het Landelijk Festival Amateurtheater in Amsterdam de TOP Theaterprijs.

In 2006 maakte en speelde zij samen met haar halfzus Frédérique Spigt de voorstelling Lucy in the sky over het Japanse kampverleden van hun moeder. Ook publiceerden zij samen het boek Kampongkat waarin Yolande's gedichten gebaseerd op hetzelfde thema te vinden zijn, met tekeningen van Frederique.

 

In 2003 schreef Yolande samen met Flip Filz Verder Mag Alles, een Handboek voor Ensemble-Improvisatie (ISBN 9789064036347). Op basis van dit boek geeft ze nog steeds gastlessen.

In 2014 werkte Yolande als actrice mee aan de voorstelling Familieopstellingen die op basis van improvisatie werd ontwikkeld in de regie van Eva Line de Boer.

JOOP ADMIRAAL

Ophemert, 26 september 1937 - Amsterdam, 25 maart 2006

 

één jaar Kunstnijverheidsschool

de Amsterdamse Toneelschool, eindexamen in 1959

1959- 1960 de Nederlandse Comedie

één jaar buitenland om televisie- en filmervaring op te doen

1961-1971 afwisselend bij toneelgroep Centrum en bij Studio.

 

Lid Coöperatieve Vereniging Het Werkteater 1972-1985

 

Joop Admiraal maakte vanaf 1987 deel uit van Toneelgroep Amsterdam en heeft bij dat gezelschap in tientallen voorstellingen gespeeld. In Hedda Gabler en Werther Nieland bijvoorbeeld (1990), in Klaagliederen (1994), in de solovoorstelling Joop Admiraal speelt Phèdre (1995), in De Cid (1999) en in The massacre at Paris (2001). In 1998 maakte Admiraal samen met Hans Kesting Vertraagd afscheid, een voorstelling over hypochondrie die gebaseerd was op improvisaties van beide acteurs. In 2005 speelde hij met Arjan Ederveen in Echt iets om naar toe te leven. Joop was o.a. te zien in de speelfilm Ober van Alex van Warmerdam (2006).

Voor U bent mijn moeder ontving Joop zowel de Louis d'Or als de Duitse Adolf Grimme Preis

Samen met Gerard Thoolen speelde hij in De Smaak van Water van Orlow Seunke (1982) en met Marja Kok speelde hij de hoofdrollen in de film Hersenschimmen, geregisseerd door Heddy Honigman (1988). In 2006 overleed Joop plotseling, op 68-jarige leeftijd, aan een hartaanval. Op de dag van zijn overlijden had hij 's avonds zullen optreden in het toneelstuk Uit Liefde, samen met o.a. Olga Zuiderhoek. Later werd zijn rol in deze voorstelling overgenomen door Cas Enklaar.

Leo Akkermans maakte in 1982 voor de KRO het tv portret van Joop Admiraal Na de voorstelling.

 

Roos Ouwehand schreef in 2009 een biografie over Joop Admiraal: Eigenlijk ben ik Spaans. Deze zal binnenkort ook als ebook verschijnen bij Nijgh & van Ditmar. Het gedeelte uit het boek dat Joop's periode bij het Werkteater beschrijft vindt u hier.

Bij dezelfde uitgever verscheen in 2004 Brieven uit Rome, een bundeling van brieven die Ramses Shaffy en Joop Admiraal tussen 1951 en 1961 vanuit Italie aan hun collega en vriendin Shireen Strooker schreven.

 

Begin 2014 werd de tv-serie Ramses van Michiel van Erp (AVRO/De Familie) uitgezonden, waarin Joop Admiraal wordt gespeeld door de acteur Thomas Cammaert.

foto: Devika Strooker 2014

foto: Devika Strooker 2014

foto: Felix Kalkman 1993

foto: Devika Strooker 2014

foto:  www.shp-fotonet.nl 2011

foto: Jasper Zwartjes 2004

foto: Annaleen Louwes 2013

foto: Devika Strooker 2014

foto: Brendan de Clercq 2014

foto: Dirk Royaards 2014

foto: Devika Strooker 2012

foto: Bert Nienhuis 2013

foto: Bert Nienhuis 2012

foto: Ellis Doeven 2014